PerlaScript home

Over Croy

 

In dit prachtige debuut van Morra Jetten maakt Lillian, de hoofd­persoon, onver­wacht kennis met de bijzondere wereld van de drafsport. Hier vindt zij troost en steun in moeilijke tijden – haar ex komt terug en overlijdt – bij de mensen van de stal en bij één zeer speciaal paard: Croy. Dit paard komt aan het einde van zijn carrière in haar bezit, waarna voor Lillian een nieuw en ander leven begint. Lillians nieuwe leven wordt bepaald door Croy en haar zoektocht, vaak vol twijfel en verdriet, naar vastigheid en liefde. Liefde die er wel degelijk is…

Kaft van Croy. Klik om te vergroten.
Klik om te vergroten (459 kb)
Fragmenten

Jij vulde mijn wereld met liefde.
Nu kleur je de hemel goud
en zal ik, in de stralen van de zon,
jouw liefde blijven zien.

 

……De paarden die karretjes trokken, liepen over een pad in de richting van fel brandende lichten. Hen volgende kwam ik uit bij een baan, waarop wittige korrels lagen. Op de baan liepen nog meer paarden, ze denderden in volle vaart langs. Met grote snelheid rondden ze de bochten, op de rechte stukken maakten sommigen nog meer vaart……

……Verlamd bleef ik liggen. Was dit onze nieuwe relatie? Er was niets nieuws aan. Blom was niet veran­derd. En trouwens: waar was hij naar toe? Het was niet moeilijk te bedenken waar Blom heen was. Ik stond op, trok een slipje en bh aan, zocht een broek en trui, trok ze aan, deed sokken en schoenen aan, dronk een glas water en stapte in de auto. Volstrekt zeker zette ik koers naar het huis van Bloms vriendin……

 

Het achterblijvende
woest woelige kleurenspel
vocht zijn strijd
tegen de donkerte.

Samen.
Heel stil, met mijn handen
in jouw handen.
Samen.
Heel stil, met jouw handen
in mijn handen.
Samen.

 

……Zonder op antwoord te wachten, zoende hij verder en merkte op: “Jezus. Je bent aantrekkelijk. Zullen we maar naar huis gaan?”
Ik kleurde, hij lachte, pakte zijn jas en vroeg weer: “Naar huis?”
“Ja, dat is goed. Romo?”
“Ja lieverd?”
“Daar hangt een camera!”
Romo keek, begon onbedaarlijk te lachen en hikte: “Nog nooit gezien. Nou ja! Hebben de bewakers ook wat te zien!” Vervolgens nam hij me opnieuw in de armen en murmelde: “Kom. We laten ze wat zien.”……

Alvast lezen
Fragment 1   Fragment 2
Lezers over Croy

Ik wil de laatste 20 bladzijden niet lezen, want dan is het uit en dat wil ik niet.


Schitterend, ja, zo was het vroeger op stal en ook de gevoelens zijn echt.


Dat poppenhuis! Vroeger had ik er ook zo een. Opeens zie ik overal poppenhuizen met rode daken. Krijg er de kriebels van.


U weeft – naar in het begin lijkt – twee verhalen door elkaar, wat uw boek extra leesbaar en ’t lezen extra boeiend maakt.


 

De sterfscène is heel ontroerend, heel intens geschreven. Overigens vind ik alle scènes waar paarden in voorkomen bijzonder, dat had ik eerlijk gezegd niet helemaal verwacht, ik dacht dat het wat saai zou worden maar dat is dus niet zo.


Mooi die korte, gevoelige haast filosofische gedichtjes aan het begin van de hoofdstukken.


Prachtig, door de dialogen was het alsof ik erbij zat!


Wat heb ik genoten! Ik heb het boek in één ruk uitgelezen. Prachtig! Veel liefde en veel verdriet spreken er uit! Hartelijk, hartelijk dank!